Skip to content

13 Mei 2010, Donderdag

Januarie 25, 2011
More!
 
Ek vertrou dit gaan nog goed met julle almal.  Solank as wat ‘n mens jou gesondheid, familie en vriende het, kan dit mos nie anders as om goed te gaan nie.  Sien ek het amper 2 maande laas van my laat hoor.  Tyd vlieg darem ongelooflik vinnig.  Op die oomblik is ek baie besig by die werk.  Verder hou die plaaslewe ons ook taamlik besig. 
 
Ons het die laaste tyd heelwat teenspoed gehad.  Sedert die verandering van die seisoene het ons al heelwat ooie weens siektes verloor.  Op ‘n stadium was ons bang dat dit dalk die gevreesde slenkdalkoors kan wees, maar meeste aanduidings dui op goed soos geilsiek (wat maar gepaard gaan met die verandering van veld) en dan ook die eet van gifplante in die veld.  ‘n Mens kan dit voorkom deur die skape se drinkwater te behandel met Hypo, maar die probleem is dat daar steeds ‘n paar plekke in die veld is waar daar reënwaterpoele staan en dan drink die skaap eerder daar water as by die krippe.  Muggies en muskiete speel natuurlik ook ‘n rol en is ook vir verskeie siektes verantwoordelik.  Die winter is sterk op pad en sal dan al hierdie probleme oplos.  Darem een voordeel van die koue karoo winters.  Die winter het egter nie gou genoeg vir party gekom nie.  Seker so ‘n maand gelede het ek ‘n lam vreeslik hoor blêr hier naby die huis.  Ons het gaan kyk en afgekom op ‘n paar dae oue lammetjie wat by sy dooie ma staan en blêr, vreeslik honger.  Dis eintlik so ‘n hartseer toneeltjie.  ‘n Ent verder het ons op nog twee dooie ooie en hul lammers afgekom.  Vir hierdie twee lammers was ons egter te laat… Ons was darem bly oor die een wat ons kon red.  Haar naam is Bontbok.  Dit sukkel maar aan die begin om vir hul die bottel gewoond te maak, maar glo my, as hul dit eers gewoond is, dan los hul nie sommer nie.  Sy is al klaar lekker bederf.  Drink party dae amper 3 liter melk teenoor die 1.5 liter wat ons vir die vorige hanslammers gegee het.  Jaco en Jan het vir haar ‘n oulike hok gebou net langs die hoenderhok.  Dit het tot ‘n dak en die vloer is gelê van strooi.  Skape is nou maar eenmaal nie alleen diere nie.  Bedags wei sy hier op die werf rond (loop al agter Jaco aan) en snags dan slaap sy in haar hok.  Gister het Jan op nog ‘n dooie ooi afgekom en sy was die ma van ‘n tweeling.  Hulle is ‘n bietjie jonger as Bontbok.  Nou het ons drie hanslammers!  Die meeste wat ons nog op een slag gehad het.  Bontbok het darem nou ekstra geselskap snags in haar hok.  Die tweetjies is albei ramme… wat gaan beteken dat hulle mark toe sal moet gaan.  Op die oomblik is hul nog naamloos.  Met Ounooi gaan dit nog goed.  Sy is net verskriklik vet!  En boonop nog dragtig ook.  Sy kan amper nie loop sonder om te steun en kreun nie.  Ons is bekommerd dat sy dalk ‘n moeilike geboorte kan hê agv haar gewig, maar sal haar dophou.
 
Met die beeste en hul kalwers gaan dit goed.  Van hulle was ‘n bietjie siek, maar lyk darem of almal nou weer gesond is.  Jan’le het selfs sover gekom om die koeie te melk.  Saans het ons die kalfies op hok gehou sodat die koeie soggens genoeg melk kon hê en ook maklik na die kraal gelok kon word.  Hul was natuurlik ook met lekker ekstra kos bederf.  Die melkery het besonders goed afgeloop, veral as ons terug dink aan hoe wild die beeste eens op ‘n tyd was.  Ek het self vir die eerste keer in my lewe ‘n koei gemelk.  Om dit behoorlik te kan doen, lyk eintlik makliker as wat dit regtig is.  Die melkery is vir eers weer gestop aangesien die koeie se liggame maar ‘n taamlike knou kry met die wat hulle so baie melk verloor deur hul honger kalfies te voed.  Die beeste is baie beskermend teenoor hul kalfies.  Ek het een namiddag met die honde gaan stap en skoon vergeet van die kalfies wat op kraal staan en die beeste wat in die nabye omgewing is.  Om een of ander rede is ek vreeslik bang vir ‘n bees – veral as daar nie ‘n heining tussen ons is nie.  Om weer by die huis te kom, moes ek verby die kraal loop waar die kalfies was.  Net voor ek daar verby kon gaan, het die beskermende mamma koeie my en die honde gewaar.  Hul het onmiddellik gedink ons hou ‘n bedreiging in vir hul kalfies en het in ons rigting begin storm.  Kyk, ek was lank laas so benoud.  Net agter my was die omheinde Turksvyetuin, maar die draadomheining is laag genoeg vir die beeste om daaroor te spring as hulle sou wou.  Nietemin is ek soos blits oor die draad en tussen die turksvye in.  Omkyk, omkyk het ek ‘n ent terug geloop tot ek gedink het dis veilig genoeg om weer oor die draad te klim.  Daarvandaan kon ek na Jan se huis toe loop en het ek hom gevra om saam met my weer terug tot by die huis te loop.  Die beeste is hom immers meer gewoond as vir my.  Hoewel dit gelyk het of die beeste op my afstorm, het hul eintlik net gehardloop om tot by hul kalfies te kom (om hulle teen my te beskerm). 
 
Ons het ons bewerkte gemsbok van die slaghuis af terug gekry.  Dit maak regtig heerlike wors en patties.  Ons het ook ‘n hele klomp droëwors, biltong en chilli bytes gekry om nog te droog.  Die enigste probleem nou is, dat 90% van dit gesteel is.  Hulle het die afgelope 4 weke nou al 3 keer by die dorpshuis ingebreek en ons vrieskaste so te sê leeg gedra.  Een keer het hul selfs so ver gegaan om al die vrieskaste se kragproppe uit die muur te trek en het van die oorblywende goed vrot geraak.  Vier verdagtes (skuldiges) is nou al aangekeer wat op heter daad betrap was.  Die ergste van als is dat een van hulle in laas jaar op die plaas vir ons gewerk het en boonop familie is van Jan.  Dit wys jou nou maar net dat ‘n mens niemand meer kan vertrou in vandag se tyd nie.  Tydens die laaste inbraak het die buurman op die dorp stemme by ons huis gehoor.  Hy’t dadelik die polisie gebel en sommer self om gegaan na die huis toe.  Daar het hy toe twee aangekeer.  Een het hom met ‘n klip teen die oog gekap en weggekom.  Die ander een het hy vasgehou totdat die polisie gekom het.  Later die nag het hul die een wat weggekom het ook in die hande gekry.  Ek is regtig beïndruk met die buurman se optrede.  Dit gebeur nie meer dikwels vandag dat mense hul eie lewe in gevaar stel en dit om ander mense se lewens (nog minder besittings) te beskerm nie. 
 
Gaan goed met al die honde.  So ‘n paar weke gelede het Kiddo vir Tiekie beet gekry en Tiekie se arme ou rumatiekbeentjie raak gebyt.  Shame, het haar so jammer gekry… sy’t ‘n vreeslike keel opgesit en so met haar seer beentjie in die lug gestaan.  Kiddo het ‘n pak slae gekry en is in die badkamer toegemaak totdat sy afgekoel het.  Sy is ‘n vreeslike jaloerse hondjie en bang vir niks en niemand.  Tiekie se been was so vir ‘n dag of twee seer.  Kort daarna het Blikkie en Bruno mekaar weer gegryp (dit gebeur so af en toe).  Kiddo is dan soos ‘n opgewonde skeidsregtertjie al tussenin die twee.  Dit werk vreeslik op my senuwees, want ek is so bang hulle byt vir haar raak en dis toe ook net wat gebeur het (want luister is mos min).  Blikkie se tand het vir Kiddo reg bo-op haar kop gekap en die vel was heel oop.  Ek was sommer lus om haar nog ‘n pak ook daarby te gee.  Die aand het haar gesig begin swel en die volgende dag het dit net nog erger gelyk.  Op die Sondag moes ek toe die veearts lastig val… infeksie.  Gelukkig het ons die nodige medikasie gehad om vir haar in te gee en ‘n paar dae later was sy weer haar ou self… met ‘n knop op die kop.  Dit het darem ook intussen weggegaan.
 
Ou Grote (die bergskilpad) het vir ‘n paar dae by ons gekuier.  Dis my tannie se skilpad wat ons opgepas het terwyl sy met vakansie was.  Die eerste aand het hy ons sommer al groot laat skrik.  Ons het hom in die blomtuin toegemaak sodat hy nie kan wegloop nie, maar die aand kon ons hom net nêrens kry nie.  Na ‘n halfuur se gesoek het ons om eindelik goed versteek agter ‘n plant gekry.  Dit was ook nie die enigste skrik wat hy ons gegee het nie.  Hy’t ‘n manier gevind om uit die tuin te ontsnap en twee keer amper so weggeloop.  Die eerste keer het Jaco hom toevallig raak gesien voor hy die veld in kon verdwyn.  Die tweede keer het ek vir Basjan laat kom om hom te soek.  Hy het sommer reguit na hom toe gehardloop.  In daardie tyd wat hy hier gekuier het, het ons self ook ‘n bergskilpad in die veld gekry.  Jaco het hom ook hier in ons tuin kom sit, maar ‘n paar dae later het hy ook weggeloop.  Eintlik maar beter so, want hy het my plante te veel geniet.
 
Blêr, blêr, blêr…. ou Bontbok en haar maters is vreeslik dors en het nou eers melk nodig.
 
Hoop julle het ‘n wonderlike Vrydag en naweek!!
 
Skilpadgroete,
Anoesjka
  
 
One Comment leave one →
  1. Januarie 25, 2011 3:53 nm

    Hi! Bly om te sien die blog het nog lewe!

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: